botto
sostantivo maschile
/ˈbɔtto/
1 უეცარი ხმაური, ძლიერი და მკვეთრი ხმა; აფეთქების ხმა; გასროლის ხმა; il botto di un’arma da fuoco ცეცხლსასროლი იარაღის გასროლის ხმა; si è sentito un gran botto ძლიერი ხმაური / აფეთქება გაისმა;
2 განსაკ. pl ფოიერვერკი;
◇ di botto საუბ. უეცრად, სრულებით მოულოდნელად; si è fermata di botto ქალი უეცრად გაჩერდა;
in un botto საუბ. წამში, იმწამსვე, მაშინვე.
