botto
sostantivo maschile
/ˈbɔtto/

1 უეცარი ხმაური, ძლიერი და მკვეთრი ხმა; აფეთქების ხმა; გასროლის ხმა; il botto di un’arma da fuoco ცეცხლსასროლი იარაღის გასროლის ხმა; si è sentito un gran botto ძლიერი ხმაური / აფეთქება გაისმა;

2 განსაკ. pl ფოიერვერკი;

◇ di botto საუბ. უეცრად, სრულებით მოულოდნელად; si è fermata di botto ქალი უეცრად გაჩერდა;

in un botto საუბ. წამში, იმწამსვე, მაშინვე.