Parole vicine
brontolare
bronzo
bruciare
bruciato I
bruciato II
bruciato III
bruciore
bruco
bruno I
bruno II
brusco I
bruciato III
sostantivo maschile
/bruˈtʃato/
1) დამწვარი რამ; რაიმეს დამწვარი ნაწილი; odore di bruciato დამწვრის სუნი; sapore di bruciato დამწვრის გემო; sentire puzza di bruciato ა) დამწვრის სუნის გრძნობა; ბ) გადატ. რაიმეზე ეჭვის აღება; ალღოთი გრძნობა, მიხვედრა, აღმოჩენა (რაიმე საეჭვოსი);
2) დამწვრის გემო; დამწვრის სუნი; questo arrosto sa di bruciato ამ შემწვარი ხორცის ნაჭერს დამწვრის გემო აქვს.